Overweging 17 AI Act

id="rct_17">

(17)

Pojęcie „systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej”, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, należy zdefiniować funkcjonalnie jako system AI służący do identyfikacji osób fizycznych bez aktywnego udziału tych osób, co do zasady na odległość, poprzez porównanie danych biometrycznych danej osoby z danymi biometrycznymi zawartymi w referencyjnej bazie danych, niezależnie od konkretnej stosowanej technologii oraz konkretnych wykorzystywanych procesów lub rodzajów danych biometrycznych. Takie systemy zdalnej identyfikacji biometrycznej są zwykle wykorzystywane do jednoczesnego obserwowania wielu osób lub ich zachowania w celu znacznego ułatwienia identyfikacji osób fizycznych bez ich aktywnego udziału. Do tej kategorii nie należą systemy AI przeznaczone do weryfikacji biometrycznej, która obejmuje uwierzytelnianie, prowadzonej jedynie w celu potwierdzenia, że dana osoba fizyczna jest osobą, za którą się podaje, oraz potwierdzenia tożsamości osoby fizycznej wyłącznie w celu uzyskania dostępu do usługi, uruchomienia urządzenia lub uzyskania bezpiecznego dostępu do pomieszczeń. Wyłączenie to jest uzasadnione faktem, że takie systemy w niewielkim stopniu mogą wpływać na prawa podstawowe osób fizycznych w porównaniu z systemami zdalnej identyfikacji biometrycznej, które mogą być wykorzystywane do przetwarzania danych biometrycznych dużej liczby osób bez ich aktywnego udziału. W przypadku systemów działających „w czasie rzeczywistym” zbieranie danych biometrycznych, porównanie i identyfikacja następują natychmiast, niemal natychmiast lub w każdym razie bez znacznego opóźnienia. W związku z tym nie powinno być możliwości obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących stosowania systemów AI „w czasie rzeczywistym” poprzez wprowadzanie niewielkich opóźnień. Systemy identyfikacji „w czasie rzeczywistym” obejmują wykorzystanie materiału rejestrowanego „na żywo” lub „niemal na żywo”, takiego jak materiał wideo generowany przez kamerę lub inne urządzenie o podobnej funkcjonalności. Natomiast w przypadku systemów identyfikacji post factum dane biometryczne zostały już zebrane, a porównanie i identyfikacja następują ze znacznym opóźnieniem. Dotyczy to materiałów, takich jak zdjęcia lub materiały wideo generowane przez kamery telewizji przemysłowej lub urządzenia prywatne, które to materiały zostały wygenerowane, zanim użyto systemu identyfikacji w stosunku do danej osoby fizycznej.