Artikel 7: Wijzigingen in bijlage III

Artikel 7 geeft de Europese Commissie de bevoegdheid om via gedelegeerde handelingen de lijst van hoog-risico AI-toepassingen in bijlage III te wijzigen door gebruiksgevallen toe te voegen, te wijzigen of te schrappen.

De Commissie mag alleen nieuwe categorieën toevoegen als de AI-systemen bedoeld zijn voor een gebied in bijlage III én een risico vormen dat gelijk is aan of groter dan het risico van reeds opgenomen hoog-risico AI-systemen.

De Commissie beoordeelt onder meer het beoogde doel, de mate van gebruik, de aard van verwerkte data, de autonomie van het systeem, eerder veroorzaakte schade, en de kwetsbaarheid van getroffen personen.

Artikel 7 van de AI Act maakt geen algemene uitzondering voor het MKB. Wel voorziet de AI Act in ondersteunende maatregelen en eventueel verlichte verplichtingen voor kleine en middelgrote ondernemingen, afhankelijk van hun rol in de AI-waardeketen.

Artikel 7 van de AI Act werkt aanvullend op de AVG. Waar de AVG persoonsgegevens beschermt, richt de AI Act zich op de veiligheid en betrouwbaarheid van AI-systemen. Organisaties moeten aan beide regelgevingen voldoen wanneer hun AI-systeem persoonsgegevens verwerkt.

De AI Act kent een gefaseerde invoering. Verboden AI-praktijken gelden vanaf februari 2025, verplichtingen voor hoog-risico AI-systemen vanaf augustus 2026, en overige bepalingen worden geleidelijk van kracht. De specifieke deadline voor artikel 7 hangt af van de categorie van de verplichting.

Ja, artikel 7 van de AI Act kan ook relevant zijn wanneer u AI-systemen inkoopt. Als gebruiksverantwoordelijke (deployer) heeft u eigen verplichtingen onder de AI Act, ongeacht of u het systeem zelf heeft ontwikkeld of ingekocht bij een aanbieder.

Bij artikel 7 van de AI Act is de provider (aanbieder) degene die het AI-systeem ontwikkelt of op de markt brengt, terwijl de deployer (gebruiksverantwoordelijke) degene is die het systeem onder eigen verantwoordelijkheid inzet. Beide rollen hebben verschillende verplichtingen.